• Analizą objęto 17 710 osób z dwóch prospektywnych kohort: CLSA i EPIC-Norfolk.
• W CLSA, podczas 6 lat obserwacji, osoby z najwyższym kwartylem stężenia ksylitolu miały o 57% wyższe względne ryzyko zgonu, zawału serca lub udaru mózgu niż osoby z najniższym kwartylem.
• W EPIC-Norfolk, przy obserwacji sięgającej 30 lat, ryzyko było o 18% wyższe. W obu kohortach obserwowano zależność typu „im wyższe stężenie, tym więcej zdarzeń”.
• Związek utrzymywał się po uwzględnieniu m.in. wieku, płci, palenia, lipidów, cukrzycy i nadciśnienia.
• Ważne: badano stężenie ksylitolu we krwi, a nie randomizowane spożywanie określonej dawki ksylitolu. Dlatego nie można na tej podstawie stwierdzić, że jedzenie produktów z ksylitolem powoduje zawał lub udar.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne; brak dowodu przyczynowości, a przedstawione dane dotyczą głównie ryzyka względnego, bez pełnego obrazu ryzyka bezwzględnego.
Wnioski:
Wyższe stężenie ksylitolu we krwi wiązało się z większym długoterminowym ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (badanie obserwacyjne nie dowodzi związku przyczynowego).
W CLSA, podczas 6 lat obserwacji, osoby z najwyższym kwartylem stężenia ksylitolu miały o 57% wyższe względne ryzyko zgonu, wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub udaru niedokrwiennego mózgu niż osoby z najniższym kwartylem.
W EPIC-Norfolk, przy obserwacji sięgającej 30 lat, ryzyko wystąpienia powyższych zdarzeń było o 18% wyższe.
Źródło: https://academic.oup.com/eurheartj/article/45/27/2439/7683453