• Systematyczny przegląd objął 6 badań obserwacyjnych: 252 pacjentów z AILD i 345 zdrowych osób.
• Najczęściej opisywano większą obfitość Veillonella; w części badań także mniej Streptococcus i Fusobacterium, a w podgrupie PBC więcej Eubacterium.
• Zmiany mikrobioty wiązały się z wyższymi markerami zapalnymi w ślinie; w jednym z kluczowych badań Veillonella dodatnio korelowała m.in. z IL-1β i IL-8, a Streptococcus był obniżony u chorych na AIH.
• Część badań sugerowała też związek z dysbiozą jelitową, większą przepuszczalnością jelit i translokacją bakterii, co wspiera koncepcję osi jama ustna–jelito–wątroba.
• Praktycznie: to na razie obiecujący trop mechanistyczny i potencjalne biomarkery, a nie podstawa do zmiany leczenia.
Ograniczenia: tylko 6 niewielkich badań obserwacyjnych, różne metody oceny mikrobioty i brak możliwości ustalenia, czy te zmiany są przyczyną choroby, czy jej skutkiem.
Wniosek:
U pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami wątroby częściej stwierdza się zaburzenia mikrobioty jamy ustnej, które wiążą się z markerami stanu zapalnego – ale to nadal związek, a nie dowód przyczynowości (najczęściej opisywano większą obfitość Veillonella).
bfiałek
Źródło: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2210740126000446