• W kohorcie NLST osoby z wysokim vs niskim „zdrowiem grasicy” miały niższą 12-letnią śmiertelność całkowitą: 13,4% vs 25,5% (HR 0,49).
• Niższe było też ryzyko raka płuca: 3,4% vs 5,3% w 6 lat (HR 0,64), a także zgonu z jego powodu: 1,1% vs 2,0% (HR 0,52).
• Śmiertelność sercowo-naczyniowa była również niższa: 2,9% vs 7,5% w 12 lat (HR 0,37). Podobny kierunek zależności potwierdzono w niezależnej kohorcie Framingham.
• Gorsze „zdrowie grasicy” wiązało się też z paleniem, wyższym BMI/otyłością, mniejszą aktywnością fizyczną, gorszym profilem metabolicznym i przewlekłym stanem zapalnym.
Ograniczenia: to retrospektywna analiza wtórna badań kohortowych, z oceną grasicy przez model deep learning na CT. Nie dowodzi, że poprawa stylu życia sama w sobie „odmłodzi” grasicę ani że to właśnie grasica jest bezpośrednią przyczyną różnic w ryzyku.
Wniosek:
Lepsze „zdrowie grasicy” u dorosłych wiązało się z niższym ryzykiem zgonu, rozwoju raka płuca i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych – ale to nadal badanie obserwacyjne, więc mówimy o związku, nie o udowodnionej przyczynie.
bfiałek
