• Model powstał na danych z UK Biobank: 48 099 osób, 375 późniejszych rozpoznań raka płuca.
• Sygnaturę sprawdzono potem w 8 dodatkowych kohortach: łącznie 2198 przypadków raka płuca i 53 641 kontroli.
• To nie wyglądało jak sygnał z już istniejącego guza, ale raczej jak ślad zapalnego, „promującego nowotworzenie” mikrośrodowiska płuc.
• Sygnatura była wyższa m.in. u osób palących i przy ekspozycji na pyły zawieszone. W modelach eksperymentalnych znaczenie miał szlak IL-1β.
• W analizie CANTOS osoby z wysoką sygnaturą wydawały się odnosić większą korzyść z blokady IL-1β: NNT dla prewencji jednego raka płuca wyniosło 55, ale to wynik hipotezotwórczy, nie gotowa rekomendacja kliniczna.
Ograniczenia: część analiz była retrospektywna, progi tej sygnatury nie są gotowe do użycia w praktyce, a wyniki wymagają prospektywnej walidacji.
Wniosek:
Naukowcy opisali 14-białkową sygnaturę w osoczu, która wiązała się z wyższym ryzykiem raka płuca – nawet ponad 5 lat przed rozpoznaniem, co znaczy, że ten nowotwór może zostawiać we krwi „ślad ryzyka” zanim stanie się klinicznie wykrywalny.
bfiałek
Źródło: https://www.cell.com/cell/fulltext/S0092-8674(26)00522-2