W badaniu z udziałem 102 dorosłych z przewlekłym nieżytem nosa oraz 14 zdrowych osób oceniano 5 lotnych związków organicznych w wydychanym powietrzu, przed i 24 godziny po donosowej prowokacji alergenowej.
• Najlepiej wypadły 2 związki: dekan i nonadekan. Model odróżniający pacjentów alergicznych od niealergicznych osiągnął AUC 0,760, czułość 76,5% i swoistość 69,2%.
• To wynik umiarkowany. Może wspierać kwalifikację do dalszej diagnostyki, ale nie zastępuje prowokacji donosowej i nie wskazuje konkretnego alergenu.
• Te same 2 związki umiarkowanie różnicowały też lokalny alergiczny nieżyt nosa od niealergicznego nieżytu nosa (AUC 0,737).
• Wyższe stężenia części VOC wiązały się także z FeNO ≥ 25 ppb, co sugeruje związek z zapaleniem typu 2.
Ograniczenia: mała próba, umiarkowana trafność modelu i szerokie przedziały ufności; autorzy podkreślają potrzebę większych, wieloośrodkowych walidacji.
Wniosek:
Analiza wydychanego powietrza może pomóc wychwycić alergiczne tło przewlekłego nieżytu nosa, ale na dziś to narzędzie pomocnicze, a nie samodzielny test diagnostyczny.
Najlepiej wypadły 2 związki: dekan i nonadekan. Model odróżniający pacjentów alergicznych od niealergicznych osiągnął czułość 76,5 proc. i swoistość 69,2 proc.
bfiałek
Źródło: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/all.70273