• Projekt GEM: >5000 zdrowych krewnych I stopnia; dotąd 130 zachorowało w obserwacji.
• W analizie: 77 osób, które później rozwinęły CD, porównano z 304 dopasowanymi kontrolami; badano surowicę pobraną na starcie.
• Spośród 49 mierzonych odpowiedzi IgG, 19 wiązało się istotnie z przyszłym CD = szczególnie odpowiedzi na flagelliny Lachnospiraceae (m.in. Roseburia) i konserwowany „hinge peptide” (D0–D1).
• W tej subkohorcie 28/77 przyszłych przypadków miało podwyższoną odpowiedź przeciwciał już przed objawami.
• Sygnał utrzymywał się niezależnie od markerów dysfunkcji bariery jelitowej i subklinicznego zapalenia – wygląda to jak potencjalny biomarker „pre-CD”, ale jeszcze nie test przesiewowy do rutyny.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne w grupie wysokiego ryzyka i z ograniczoną liczbą przypadków; nadal brak dowodu, że wykrycie takiego markera + jakakolwiek interwencja realnie zapobiega chorobie.
Wniosek:
U zdrowych krewnych I stopnia chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna podwyższone miano IgG przeciw flagellinom bakterii jelitowych (Lachnospiraceae) wiąże się z większym ryzykiem rozwoju tego schorzenia – średnio ok. 2,5 roku przed diagnozą.
bfiałek
Źródło: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1542356525010316