• W grupie ≥1 godziny dziennie stwierdzono silniejsze połączenia między wieloma sieciami mózgowymi, szczególnie czuciowo-ruchowymi, słuchowymi, podkorowymi i odpowiedzialnymi za kontrolę poznawczą.
• Zaobserwowano również lokalne różnice spontanicznej aktywności w korze ruchowej i prawej części płata czołowego.
• Globalna sieć mózgowa miała wyższą efektywność i większe skupienie połączeń. Nie wiadomo jednak, czy jest to niekorzystna zmiana, neutralna adaptacja czy cecha istniejąca wcześniej.
• Grupy nie różniły się istotnie nasileniem objawów depresyjnych ani lękowych.
Ograniczenia: mała próba, samoocena czasu korzystania i badanie przekrojowe. Nie oceniano funkcji poznawczych, a część wyników dotyczących pojedynczych połączeń nie była odporna na dodatkową kontrolę ruchu podczas badania. Nie można więc stwierdzić, że krótkie filmiki „zmieniają mózg”.
Wnioski:
Większa intensywność korzystania z krótkich filmów wiązała się z odmienną organizacją funkcjonalną mózgu.
W grupie oglądającej filmiki ≥1 godziny dziennie stwierdzono silniejsze połączenia między wieloma sieciami mózgowymi, szczególnie czuciowo-ruchowymi, słuchowymi, podkorowymi i odpowiedzialnymi za kontrolę poznawczą.
Źródło: https://www.frontiersin.org/journals/human-neuroscience/articles/10.3389/fnhum.2026.1786568/full