• Analiza objęła 5698 osób bez klinicznej ASCVD na początku badania. Ryzyko oceniano w perspektywie 10 lat.
• W grupie, w której statynę należało rozważyć, częstość zdarzeń ASCVD wynosiła 2,7/1000 osobolat przy CAC=0 vs 5,2/1000 osobolat przy CAC>0.
• W grupie z rekomendacją statyny było to odpowiednio 5,8 vs 16,6/1000 osobolat. Nawet w grupie bez rekomendacji statyny: 1,2 vs 4,5/1000 osobolat.
• U osób z LDL-C 70–189 mg/dl, bez cukrzycy, obecność CAC wiązała się z około 2-krotnie lub większą częstością zdarzeń w różnych kategoriach ryzyka PREVENT.
• Dodanie CAC poprawiało klasyfikację ryzyka: NRI 0,124.
Praktycznie: CAC=0 nie oznacza „zera ryzyka”, ale może wskazywać na niższe ryzyko bezwzględne. Z kolei obecność zwapnień może przemawiać za wyższym ryzykiem i pomóc doprecyzować intensywność profilaktyki, zwłaszcza przy niejednoznacznej decyzji dotyczącej statyny.
Ograniczenia: analiza obserwacyjna kohorty MESA; wyjściowe dane mogą nie odzwierciedlać współczesnego rozkładu czynników ryzyka, a wyniki CAC były znane uczestnikom i lekarzom.
Wniosek:
Wskaźnik uwapnienia tętnic wieńcowych (CAC) może pomóc lepiej oszacować ryzyko sercowo-naczyniowe, szczególnie wtedy, gdy decyzja o rozpoczęciu statyny nie jest oczywista.
