• Największe szanse utrzymania odpowiedzi na leczenie, w porównaniu z fluoksetyną, odnotowano dla:
escitalopramu – OR 1,62 (95% CI: 1,21–2,18),
duloksetyny – OR 1,57 (95% CI: 1,08–2,26),
agomelatyny – OR 1,40 (95% CI: 1,06–1,85).
• Mniejsze szanse przerwania leczenia z jakiejkolwiek przyczyny stwierdzono dla escitalopramu (OR 0,60) i duloksetyny (OR 0,64) w porównaniu z fluoksetyną.
• Kontynuowanie farmakoterapii po uzyskaniu poprawy zmniejszało ryzyko nawrotu. W osobnej analizie 39 badań, obejmujących 10 428 uczestników, trwałą odpowiedź utrzymało 61,5% osób kontynuujących leczenie wobec 44,7% osób, u których lek zastąpiono placebo. To różnica 16,8 punktu procentowego.
• Wybór leku przeciwdepresyjnego powinien uwzględniać nie tylko krótkoterminową skuteczność, ale również możliwość utrzymania poprawy, profil działań niepożądanych, choroby współistniejące, interakcje lekowe i preferencje pacjenta.
Ograniczenia: 54% badań uwzględnionych w głównej analizie miało wysokie ryzyko błędu systematycznego. Dane dotyczące porównań między lekami po ponad 12 miesiącach pozostają niepewne. Wyniki nie oznaczają, że jeden lek będzie najlepszy dla każdego pacjenta.
Najważniejsze: Skuteczne leczenie depresji to nie tylko uzyskanie poprawy, ale także jej utrzymanie i zapobieganie nawrotom. Wyniki tego badania mogą pomóc w bardziej świadomym wyborze farmakoterapii, ale nie stanowią powodu do zmiany dobrze działającego leczenia.
Wnioski:
Escitalopram, duloksetyna i agomelatyna wykazały większą skuteczność w utrzymaniu odpowiedzi na leczenie depresji niż fluoksetyna.
Mniejsze szanse przerwania leczenia z jakiejkolwiek przyczyny stwierdzono dla escitalopramu i duloksetyny w porównaniu z fluoksetyną.

Źródło: https://www.thelancet.com/journals/lanpsy/article/PIIS2215-0366(26)00326-3/abstract
