• Co zrobiono: faza IIa, randomizowane, podwójnie zaślepione, placebo-kontrolowane; n=34 z umiark.-ciężką MDD; 1 dawka 21,5 mg IV/10 min + wsparcie psychoterapeutyczne (vs placebo + wsparcie); potem faza otwarta z kolejną dawką.
• Co wyszło (primary): po 2 tyg. większy spadek MADRS vs placebo: −7,35 pkt (95% CI −13,62 do −1,08; p=0,023; d≈0,82). Po 1 tyg.: −10,75 pkt (p=0,002).
• Odpowiedź/remisja (2 tyg.): odpowiedź 35% vs 12%, remisja 29% vs 12% — sygnał jest, ale przedziały ufności szerokie.
• Bezpieczeństwo: najczęściej ból w miejscu wkłucia, nudności, przejściowy lęk; obserwowano krótkotrwałe wzrosty ciśnienia/tętna; brak SAE.
• Co to zmienia (i ograniczenia): bardzo obiecujący „proof-of-concept”, ale mała próba i realne ryzyko „rozsypania” zaślepienia (wyraźne efekty subiektywne); dłuższe wyniki po 2 tyg. są głównie z fazy otwartej.
Leczenie depresji dobiera się indywidualnie — nie zachęca to do samodzielnego używania substancji.
Wniosek:
Jedna 10-minutowa infuzja dożylna 21,5 mg dimetylotryptaminy (DMT) + wsparcie terapeutyczne wiązała się z większą poprawą w zakresie objawów u chorych z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi po 1–2 tyg. niż placebo, bez ciężkich działań niepożądanych (dalsze badania są potrzebne).
bfiałek
