• Co zrobiono: badanie FIDELITY – randomizowane badanie z grupą „sham surgery”; 146 osób, 35–65 lat, z degeneracyjnym uszkodzeniem łąkotki.
• Co wyszło po 10 latach: brak istotnej poprawy funkcji kolana, jakości życia i bólu po wysiłku względem zabiegu pozorowanego.
• Sygnał ryzyka: progresja radiologiczna choroby zwyrodnieniowej była częstsza po meniscektomii: 81% vs 70%.
• Kolejne operacje: osteotomia lub endoprotezoplastyka kolana wystąpiły u 12% po meniscektomii vs 4% po zabiegu pozorowanym.
• Praktycznie: przy degeneracyjnym uszkodzeniu łąkotki sama obecność „pęknięcia” w MRI nie oznacza automatycznie, że operacja poprawi wynik. Inaczej wygląda sytuacja przy ostrym urazie lub zablokowanym kolanie.
Ograniczenia: dotyczy głównie degeneracyjnych uszkodzeń łąkotki u dorosłych w wieku 35–65 lat; nie należy przenosić tych danych na każdy uraz łąkotki.
Wniosek:
W degeneracyjnym pęknięciu łąkotki artroskopowa częściowa meniscektomia nie dawała przewagi nad zabiegiem pozorowanym, a po 10 latach od zabiegu wręcz częściej obserwowano progresję choroby zwyrodnieniowej kolana.
bfiałek
