W JAMA Psychiatry oceniono, czy długoterminowa aktygrafia (nieinwazyjny metoda pomiaru długości snu i zapisu jego faz) z nadgarstka daje wczesne sygnały ostrzegawcze.
• Co zrobiono: 93 osoby z MDD w remisji (MADRS ≤14) obserwowano 1–2 lata; ~32 000 dni danych z aktigrafii, oceny kliniczne co 2 mies.
• Co wyszło: z nawrotem wiązały się m.in. większe wybudzenia po zaśnięciu (HR 1,77) i wyższa nocna aktywność (HR 1,86).
• Najsilniej: „spłaszczony” rytm dobowy (mniejszy kontrast dzień/noc) – wyższa amplituda rytmu wiązała się z niższym ryzykiem (HR 0,45).
• Co to zmienia: to może być obiektywny „sygnał” do większej czujności klinicznej i wcześniejszego kontaktu z zespołem leczących, zanim rozwinie się pełny epizod.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne (związek ≠ przyczyna), niewielka próba; urządzenie badawcze ≠ każdy komercyjny tracker.
Wniosek:
Pasywnie zbierane dane dotyczące snu i aktywności pozwalają wykryć wczesne oznaki nawrotu depresji na kilka tygodni przed wystąpieniem pełnego epizodu (bardziej nieregularny sen niemal podwoił ryzyko nawrotu).
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jamapsychiatry/article-abstract/2844602