• Analiza objęła 1250 wcześniej nieleczonych pacjentów z wczesnym RZS z badań NORD-STAR i BeSt.
• Wzorzec „hand-dominant” wiązał się z lepszym wynikiem CDAI po leczeniu (beta -1,4) i większą szansą remisji CDAI (OR 1,7).
• Wzorzec poliartykularny wiązał się z gorszym wynikiem CDAI po leczeniu (beta 0,95).
• csDMARD i bDMARD działały podobnie w poszczególnych podgrupach – ten marker wygląda bardziej na prognostyczny niż na narzędzie do wyboru intensywności terapii.
• Praktycznie: sam rozkład zajętych stawów na starcie może wnosić coś do stratyfikacji ryzyka i monitorowania, ale to jeszcze nie jest podstawa do zmiany standardu leczenia.
Ograniczenia: analiza post hoc; klasyfikacja wymagała dokładnych danych klinicznych na starcie, a niepełne dane mogły wpływać na wyniki.
Wniosek:
Nie każda wczesna postać RZS odpowiada na leczenie tak samo; we wczesnym RZS dominujące zajęcie stawów rąk wiązało się z nieco lepszą odpowiedzią na leczenie, a wzorzec wielostawowy – z gorszą odpowiedzią.
bfiałek
Źródło: https://ard.eular.org/article/S0003-4967(26)00080-4/fulltext