Obcowanie z naturą najbardziej niedocenioną interwencją przeciwdepresyjną?

• ogólne negatywne skutki psychiczne: SMD −0,69 

• objawy lękowe: SMD −0,83 

• objawy depresyjne: SMD −0,72 

• pozytywny afekt: SMD +0,52 

• obserwowano także poprawę relaksacji i zmniejszenie częstości pracy serca 

To wyniki sugerujące umiarkowane lub duże efekty. Kontakt z naturą może być wartościowym uzupełnieniem profilaktyki i terapii, ale na podstawie tej analizy nie można określić, jaki rodzaj, czas ani częstotliwość interwencji są optymalne. 

Ograniczenia: dominowały bierne grupy kontrolne, definicje interwencji znacznie się różniły, a część badań mogła obejmować tych samych uczestników. Nie wiadomo więc, na ile efekt wynikał z samego kontaktu z naturą, a na ile np. z ruchu, odpoczynku lub kontaktów społecznych.

Wniosek:

Interwencje oparte na kontakcie z naturą wiązały się z poprawą samopoczucia psychicznego, ale nie zastępowały standardowego leczenia. W orientacyjnym przeliczeniu osoba korzystająca z takiej interwencji miała około 70% szans na lepszy wynik w zakresie objawów depresyjnych i około 72% w zakresie objawów lękowych niż losowo wybrana osoba z grupy kontrolnej.

Źródło: https://www.nature.com/articles/s41562-026-02433-4

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *