Przełom: analogi GLP-1 (leczenie cukrzycy i otyłości) istotnie zmniejszają ryzyko uzależnień i zgonów z ich przyczyn.

• Co zrobiono: emulacja „target trial” na EHR u 606 434 weteranów z T2D (porównanie GLP-1RA vs SGLT-2i). 

• Co wyszło (nowe SUD): łącznie HR 0,86 i ok. −6,6/1000 mniej nowych rozpoznań SUD w 3 lata; podobny kierunek dla alkoholu (HR 0,82), konopi (0,86), kokainy (0,80), nikotyny (0,80), opioidów (0,75). 

• Co wyszło (u osób z już istniejącym SUD): mniej zdarzeń klinicznych: SUD-ED HR 0,69, hospitalizacje 0,74, SUD-śmiertelność 0,50, przedawkowania 0,61, ideacje/próby samobójcze 0,75. 

• Jak to czytać: to związek, nie dowód przyczynowości – ale sygnał jest spójny dla wielu substancji i „twardych” punktów końcowych. 

• Co to zmienia w praktyce: nie jest to podstawa do przepisywania GLP-1 „na uzależnienia”, ale może mieć znaczenie przy wyborze terapii tam, gdzie GLP-1 i tak są wskazane (i jako argument, by robić RCT). 

Ograniczenia: badanie obserwacyjne (resztkowe confounding możliwe), populacja głównie starsi mężczyźni-weterani; rozpoznania SUD w EHR bywają niedoszacowane.

Wniosek:

W badaniu na ponad 600 tysiącach uczestników wykazano, że analogi GLP-1 wiążą się ze zmniejszonym ryzykiem uzależnienia od alkoholu, opioidów, kokainy, marihuany i nikotyny, a także z o 50 proc. niższą liczbą zgonów związanych z użyciem tych substancji.

bfiałek

Źródło: https://www.bmj.com/content/392/bmj-2025-086886

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *