• Masa ciała (48 tydz.): −17,8 kg (wysoka dawka combo) vs −14,2 kg (semaglutyd 2,4 mg) vs −3,3 kg (placebo).
• Masa ciała (72 tydz.): −24,2 kg (−22,1%) w combo vs −16,5 kg (−15,7%) na semaglutydzie 2,4 mg.
• Skład ciała: przy semaglutydzie spadała beztłuszczowa masa (ok. −7,4% w 72 tyg.), a w combo spadek był mniejszy (ok. −2,9%) — przy dużej redukcji tłuszczu (ok. −45,7% w 72 tyg.).
• Tłuszcz trzewny i talia: wyraźniejsze spadki w combo (VAT do ok. −58,2% w 72 tyg.; talia ok. −21,7 cm).
• Bezpieczeństwo: najczęstsze działania niepożądane bimagrumabu: skurcze mięśni, biegunka, trądzik; semaglutydu: nudności, biegunka/zaparcia, zmęczenie; przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych częstsze w monoterapii bimagrumabem niż w grupach z semaglutydem.
Ograniczenia: faza 2; semaglutyd był open-label; wyniki 72-tygodniowe opisane jako post hoc; badanie bez osób z cukrzycą.
Wniosek:
Dodanie przeciwciała chroniącego mięśnie, bimagrumabu, do analogu GLP-1 – semaglutydu – doprowadziło do:
– większej utraty masy ciała,
– większej utraty tkanki tłuszczowej,
– silniejszej redukcji stanu zapalnego,
– mniejszej utraty masy beztłuszczowej (w domyśle mięśni, co jest problemem u niektórych pacjentów leczonych semaglutydem).
bfiałek
