• Analizowano 1173 uczestników z dostępem do danych Medicare; mediana wieku: 74 lata, 68% kobiet.
• Wielochorobowość definiowano jako ≥2 z 15 przewlekłych chorób.
• Do końca obserwacji wystąpiła u 82% w grupie stylu życia, 85% w grupie metforminy i 87% w grupie placebo.
• Ryzyko było niższe dla stylu życia vs placebo: HR 0,79; 95% CI: 0,68–0,93.
• Dla metforminy vs placebo różnica nie była istotna statystycznie: HR 0,91; 95% CI: 0,78–1,07. • Efekt utrzymywał się także po wykluczeniu cukrzycy z definicji wielochorobowości.
• Dla par najkosztowniejszych chorób związek był jeszcze wyraźniejszy: HR 0,57; 95% CI: 0,38–0,85.
Co to zmienia w praktyce? W stanie przedcukrzycowym „styl życia” to nie dodatek do leczenia, ale jedna z kluczowych interwencji długoterminowych. Nie tylko w kontekście cukrzycy, ale potencjalnie także obciążenia wieloma chorobami przewlekłymi.
Ograniczenia: to obserwacyjna analiza follow-up po RCT, z danymi Medicare tylko dla części uczestników; populacja była starsza, więc wyników nie należy automatycznie przenosić na wszystkich dorosłych ze stanem przedcukrzycowym.
Wniosek:
U dorosłych ze stanem przedcukrzycowym intensywna zmiana stylu życia wiązała się z mniejszym ryzykiem rozwoju wielochorobowości po 21 latach obserwacji; metformina – nie.
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/2850450