Badanie (Science Advances, 13.02.2026): 103 649 osób z UK Biobank, mediana obserwacji 10,6 roku, 4314 zgonów. Sprawdzono 5 „zdrowych” wzorców żywienia (AHEI-2010, dieta śródziemnomorska/AMED, zdrowa roślinna/hPDI, DASH, DRRD) i policzono też poligeniczny „wynik długowieczności”. Wyższa zgodność z każdym z tych wzorców wiązała się z niższą śmiertelnością (ok. 18–24% względnie) i realnym zyskiem długości życia: przy wieku 45 lat to ok. +1,9 do +3,0 roku u mężczyzn i +1,5 do +2,3 roku u kobiet (top vs bottom kwintyl). Co ważne: efekt diety utrzymywał się niezależnie od predyspozycji genetycznych – „dobre geny” pomagały, ale mniej niż dobra dieta.
Uwaga interpretacyjna: to obserwacja (resztkowe confounding możliwe), a dieta oparta o powtarzane 24-h recall – ale spójność wyników w 5 różnych indeksach działa na plus.
Wniosek:
Geny nie są wymówką – jakość diety „dokłada” średnio ok. 2–3 lata życia i działa nawet wtedy, gdy nie mamy „genów długowieczności”.
bfiałek
