• Po 3 tygodniach różnica w skali MADRS wyniosła −10,4 pkt na korzyść psylocybiny (95% CI: −14,9 do −6,0; Cohen d=−1,70).
• Odpowiedź na leczenie po 3 tygodniach osiągnęło 43% vs 3% uczestników, a remisję 40% vs 3%. Po 6 tygodniach odpowiedź stwierdzono u 50% osób w grupie psylocybiny.
• Efekt utrzymywał się w 6. tygodniu: różnica MADRS wynosiła −12,9 pkt na korzyść psylocybiny.
• To jednak było przede wszystkim badanie wykonalności, a nie duże badanie potwierdzające skuteczność. Dodatkowo zaślepienie było słabe: w ocenionej podgrupie wszyscy uczestnicy otrzymujący psylocybinę prawidłowo odgadli przydział, co mogło nasilać efekt oczekiwań.
Ograniczenia: tylko 60 uczestników, jeden ośrodek, 6 tygodni obserwacji i istotny problem z funkcjonalnym odślepieniem. Potrzebne są większe i dłuższe badania potwierdzające skuteczność, bezpieczeństwo oraz trwałość efektu.
To nie jest argument za samodzielnym stosowaniem psychodelików. W badaniu psylocybinę podawano w ściśle kontrolowanych warunkach, po kwalifikacji medycznej i z profesjonalnym wsparciem psychologicznym.
Wniosek:
Po jednorazowym podaniu psylocybiny z profesjonalnym wsparciem, objawy depresji były wyraźnie mniej nasilone niż po placebo, a różnica utrzymywała się przez 6 tygodni.
