Wzrost średniego miesięcznego stężenia PM2.5 o 1 odchylenie standardowe wiązał się z ok. 11% wyższymi szansami zaostrzenia RZS – aOR 1,113 (95% CI: 1,017–1,218).
• Wyższe PM2.5 wiązało się również z wyższymi wartościami DAS28-CRP i CDAI oraz większą liczbą bolesnych i obrzękniętych stawów.
• Analiza case-crossover, porównująca okresy u tych samych pacjentów, wskazała, że szczególnie istotna może być dłuższa, skumulowana ekspozycja – ponad około 2 tygodnie, a nie pojedynczy krótkotrwały wzrost zanieczyszczenia.
• Zależności utrzymywały się po uwzględnieniu m.in. wieku, płci, palenia tytoniu, leczenia RZS, czynników społeczno-ekonomicznych, temperatury i wilgotności.
Ograniczenia: to badanie obserwacyjne – pokazuje związek, a nie dowodzi, że PM2.5 powoduje zaostrzenia RZS. Ekspozycję szacowano na podstawie miejsca zamieszkania, efekt był relatywnie niewielki, a badanie dotyczyło populacji koreańskiej.
To kolejny argument, że jakość powietrza może być jednym z modyfikowalnych elementów środowiska związanych z przebiegiem chorób zapalnych. Nadal nie wiemy jednak, czy ograniczenie ekspozycji na PM2.5 rzeczywiście zmniejsza liczbę zaostrzeń RZs – do tego potrzebne są dalsze badania.
Wniosek:
Spośród analizowanych zanieczyszczeń to PM2.5 (aerozole atmosferyczne (pył zawieszony) o średnicy nie większej niż 2,5 μm) wykazywał najsilniejszy i najbardziej spójny związek z większą aktywnością RZS – ryzyko rozwoju wyższe o ok. 11%.
Źródło: https://ard.eular.org/article/S0003-4967(26)00364-X/fulltext