• 0 czynników ryzyka → średnio 30,1 roku życia bez otępienia między 55. a 95. r.ż.
• 3 czynniki ryzyka → 17,5 roku.
• Różnica wyniosła aż 12,6 roku.
W porównaniu z osobami bez tych czynników, u osób z wszystkimi trzema obserwowano:
• 2,69× wyższy hazard otępienia (95% CI: 1,94–3,73),
• 5,61× wyższy hazard zgonu bez wcześniejszego otępienia (95% CI: 4,67–6,74).
Ciekawy, ale ważny szczegół: do 95. roku życia skumulowana częstość otępienia była niższa w grupie najwyższego ryzyka. Nie dlatego, że była ona „chroniona” przed otępieniem – tylko dlatego, że znacznie więcej osób umierało wcześniej. To klasyczny przykład znaczenia ryzyka konkurującego.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne; czynniki ryzyka oceniono jednorazowo w wieku średnim, dlatego wyniki pokazują związek, a nie dowodzą przyczynowości.
Wniosek:
Większe obciążenie naczyniowymi czynnikami ryzyka (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie papierosów) w wieku średnim wiązało się z wyraźnie wyższym ryzykiem rozwoju demencji oraz krótszym życiem bez otępienia.
Źródło: https://www.neurology.org/doi/10.1212/WN9.0000000000000152