• Badanie objęło 2922 osoby bez rozpoznanej choroby tkanki łącznej; mediana wieku wynosiła 46 lat, a 77,6% stanowiły kobiety.
• Po medianie 23 lat obserwacji zmarły 832 osoby (28,5%). Przeżycie pacjentów z objawem Raynauda było niższe niż w populacji referencyjnej dobranej pod względem wieku i płci.
• Najwyższą śmiertelność obserwowano u osób, u których jednocześnie stwierdzano nieprawidłowe naczynia włosowate wałów paznokciowych oraz autoprzeciwciała.
• U kobiet nieprawidłowości kapilaroskopowe wiązały się z wyższą śmiertelnością o ok. 59% (HR 1,59), dodatnie ANA o ok. 44% (HR 1,44), a przeciwciała anty-Scl-70 z ponad dwukrotnie wyższym ryzykiem (HR 2,20). U mężczyzn takich istotnych statystycznie zależności nie wykazano.
• To badanie obserwacyjne. Nie dowodzi, że ANA czy zmiany w kapilaroskopii są przyczyną większej śmiertelności. Mogą natomiast identyfikować grupę z większą podatnością ogólnoustrojową, np. związaną z dysfunkcją mikrokrążenia lub układu immunologicznego.
Ograniczenia: brak systematycznej obserwacji rozwoju chorób autoimmunologicznych i leczenia w czasie; zmieniające się metody oznaczania przeciwciał oraz niepełne badanie ich podtypów.
Wnioski:
U chorych z wczesnym objawem Raynauda współwystępowanie nieprawidłowości w kapilaroskopii i autoprzeciwciał (ANA, anty-Scl-70) wiązało się z wyższą śmiertelnością w długiej obserwacji.
U kobiet nieprawidłowości kapilaroskopowe wiązały się z wyższą śmiertelnością o ok. 59% (HR 1,59), dodatnie ANA o ok. 44% (HR 1,44), a przeciwciała anty-Scl-70 z ponad dwukrotnie wyższym ryzykiem (HR 2,20). U mężczyzn takich istotnych statystycznie zależności nie wykazano.
Źródło: https://link.springer.com/article/10.1007/s00296-026-06261-7