Duże badanie kohortowe z UK Biobank objęło 502 188 osób w wieku 37–73 lat, obserwowanych medianowo przez 13,6 roku. W tym czasie odnotowano 43 764 zgony.
• Zależność miała kształt litery U: większe ryzyko obserwowano zarówno przy niskich, jak i bardzo wysokich wartościach Hb.
• WHO definiuje niedokrwistość jako Hb <13 g/dL u mężczyzn i <12 g/dL u kobiet. Najkorzystniejsze rokowanie obserwowano przy wartościach 1–3 g/dL powyżej tych progów.
• Standaryzowana 10-letnia śmiertelność wynosiła 4,5% w tej grupie, 5,3% przy Hb tylko 0–1 g/dL powyżej progu oraz 12,5% przy Hb >2 g/dL poniżej progu.
• Co ważne, wzrost ryzyka był widoczny już przy Hb znajdującej się tuż powyżej obecnego progu niedokrwistości.
• Podobny wzorzec dotyczył śmiertelności sercowo-naczyniowej i nowotworowej.
To nie oznacza jednak, że należy „podnosić hemoglobinę” u osób z wynikiem w dolnej części normy. Niskie lub graniczne Hb może być markerem niedoboru żelaza, przewlekłego stanu zapalnego albo innej choroby – a badanie nie pozwala ustalić, co odpowiadało za obserwowany związek.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne, pojedynczy pomiar Hb na początku obserwacji, stosunkowo jednorodna populacja UK Biobank oraz brak możliwości ustalenia przyczyny niskiej Hb. Wyniki nie uzasadniają obecnie zmiany progów diagnostycznych ani postępowania klinicznego.
Wniosek:
Najniższa śmiertelność występowała przy stężeniu hemoglobiny ok. 1–3 g/dL powyżej progu niedokrwistości WHO (ale to związek obserwacyjny, a nie dowód, że podnoszenie Hb poprawia rokowanie).
Źródło: https://www.acpjournals.org/doi/10.7326/ANNALS-26-00057