• Zidentyfikowano 1260 wariantów genetycznych związanych z cechami Wielkiej Piątki; 824 były nowe.
• Wspólne warianty genetyczne wyjaśniały ok. 4,8–9,3% zmienności poszczególnych cech. Przy uwzględnieniu typowej rzetelności pomiaru było to ok. 9,3–13,3%.
• Efekty pojedynczych wariantów były bardzo małe – osobowość ma skrajnie poligeniczny charakter, czyli wiąże się z tysiącami wariantów o niewielkim znaczeniu.
• Analizy wewnątrz rodzin sugerowały, że obserwowane związki genetyczne były tylko w niewielkim stopniu tłumaczone wspólnym środowiskiem rodzinnym, doborem partnerów czy strukturą populacji.
• Genetyczne profile cech osobowości korelowały m.in. ze zdrowiem psychicznym, zachowaniami zdrowotnymi i innymi wynikami życiowymi. Analizy randomizacji mendlowskiej wskazały również na możliwe zależności przyczynowe, ale autorzy podkreślają potrzebę potwierdzenia ich innymi metodami.
Najważniejsze zastrzeżenie: dziedziczność nie oznacza przeznaczenia. Autorzy wyraźnie podkreślają, że środowisko nadal istotnie współkształtuje osobowość, a wyniki genetyczne nie pozwalają przewidywać zachowania konkretnego człowieka.
Ograniczenia: zdecydowana większość uczestników miała genomy podobne do populacji europejskich, a analizy MR nie są równoważne randomizowanym badaniom klinicznym.
Wniosek:
Genetyka ma znaczenie dla osobowości, ale nie istnieje „gen osobowości”, a DNA nie pozwala wiarygodnie przewidzieć charakteru konkretnej osoby.
