• Przeanalizowano MRI jamy brzusznej 42 059 uczestników UK Biobank oraz 2745 osób z Mass General Brigham Biobank.
• Algorytmy deep learning wyodrębniły 107 cech radiomicznych śledziony. 10 z nich było związanych z chorobą wieńcową.
• Analiza genomowa cech śledziony związanych z CAD wskazała 219 loci genetycznych. Wśród nich znalazł się 9p21 – jeden z najlepiej znanych genetycznych regionów ryzyka choroby wieńcowej.
• Warianty 9p21 wiązały się m.in. z cechami opisującymi niejednorodność tekstury śledziony. To daje potencjalny biologiczny pomost między genetyką CAD a układem krwiotwórczym.
• Co to zmienia? Na dziś nie ma podstaw, aby wykorzystywać radiomikę śledziony do diagnostyki czy oceny ryzyka CAD. Badanie przede wszystkim otwiera kierunek do dalszego poznawania mechanizmów choroby wieńcowej.
Ograniczenia: to analiza asocjacyjna, więc nie dowodzi, że zmiany w śledzionie powodują CAD. Co ważne, walidacja na klinicznych badaniach MRI pokazała problemy związane z różnymi protokołami obrazowania i większą heterogenicznością pacjentów.
Wniosek:
Cechy obrazu śledziony były związane z chorobą wieńcową i częściowo współdzieliły jej podłoże genetyczne (to sugeruje możliwy udział osi śledziona–układ krwiotwórczy/odpornościowy w CAD, ale nie jest jeszcze narzędziem do zastosowania klinicznego).
Źródło: https://www.science.org/doi/10.1126/scitranslmed.aeh2517