Nowa nadzieja w leczeniu zespołu posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS)?

Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS) to przewlekłe zaburzenie, w którym po przyjęciu pozycji stojącej dochodzi do nadmiernego przyspieszenia akcji serca. Towarzyszą mu m.in. zawroty głowy, kołatania serca, przewlekłe zmęczenie i ograniczenie tolerancji wysiłku. Choroba szczególnie często dotyczy młodych kobiet.

Najważniejsze wyniki: 

• Mniejszy wzrost tętna: w porównaniu z placebo różnica w przyroście częstości akcji serca po wstaniu wynosiła – 11,4 uderzenia/min w 8. dniu oraz -7,4 uderzenia/min w 29. dniu. 

• Mniej objawów ortostatycznych: po 29 dniach odnotowano poprawę o 12,9 punktu względem placebo w odpowiedniej domenie kwestionariusza Living With POTS (skala 0–100). 

• Lepsze funkcjonowanie fizyczne: różnica względem placebo wyniosła -13,8 punktu. Poprawa w zakresie codziennych aktywności była mniej przekonująca. 

• Potencjalny mechanizm działania: zmiany biomarkerów były zgodne z hipotezą zwiększenia objętości krążącego osocza w wyniku blokowania NPR1. 

• Bezpieczeństwo: zdarzenia niepożądane wystąpiły u 67,9% uczestników otrzymujących 450 mg baloncibartu i 48,1% otrzymujących placebo. W grupach leczonych zgłoszono dwa poważne zdarzenia niepożądane. 

Co to oznacza? 

Wyniki sugerują, że blokowanie receptora NPR1 może stanowić nowy kierunek farmakoterapii POTS. Szczególnie istotne jest to, że poza poprawą parametrów fizjologicznych zaobserwowano również zmniejszenie nasilenia objawów zgłaszanych przez pacjentów. 

Jednak do zmiany praktyki klinicznej jeszcze daleko. 

Badanie było niewielkie (82 osoby), obserwacja trwała zaledwie 4 tygodnie, a wartości p miały charakter nominalny – nie zaplanowano formalnego testowania hipotez statystycznych. Wyniki pochodzą z komunikatu producenta i prezentacji konferencyjnej, a nie z pełnej recenzowanej publikacji. 

Baloncibart pozostaje lekiem eksperymentalnym. Badanie III fazy zaplanowano na pierwszą połowę 2027 roku. 

To obiecujący sygnał, ale nie potwierdzenie długoterminowej skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.

Wnioski:

Jednorazowe podanie baloncibartu (lek eksperymentalny) w dawce 450 mg wiązało się z mniejszym przyrostem tętna po pionizacji oraz poprawą objawów POTS utrzymującą się do 4 tygodni w badaniu II fazy (badanie III fazy zaplanowano na pierwszą połowę 2027 roku).

Mniejszy wzrost tętna: w porównaniu z placebo różnica w przyroście częstości akcji serca po wstaniu wynosiła – 11,4 uderzenia/min w 8. dniu oraz -7,4 uderzenia/min w 29. dniu.

Źródło: Regeneron Pharmaceuticals, 2026. Badanie PINNACLE (faza II), wyniki przedstawione 12 listopada 2026 r. podczas American Autonomic Society 37th International Symposium on the Autonomic Nervous System.

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *