• 160 milionów lat ewolucji. Laktoferyna wyewoluowała z transferyny. W toku ewolucji jej fragmenty uzyskały zdolność uszkadzania błon bakterii.
• Jedna zmiana, wyraźny efekt. Zastąpienie glutaminy argininą w pozycji 5 (Q5R), wzorowane na wariancie występującym u innych małp człekokształtnych, istotnie zwiększyło aktywność ludzkiej laktoferycyny przeciwko Staphylococcus aureus (gronkowcowi złocistemu).
• Efekt potwierdzono wobec innych gronkowców. Zmodyfikowany peptyd ograniczał również wzrost kilku innych gatunków bakterii z rodzaju Staphylococcus.
• Nie działa jednakowo na wszystkie bakterie. Podobnej poprawy nie wykazano wobec Pseudomonas aeruginosa (pałeczki ropy błękitnej). Znaczenie konkretnej modyfikacji zależy więc od rodzaju drobnoustroju.
• Potencjał terapeutyczny, ale bez dowodów klinicznych. Peptydy przeciwdrobnoustrojowe mogą w przyszłości pomóc w opracowywaniu nowych sposobów leczenia zakażeń. Problemem pozostają jednak m.in. ich trwałość oraz możliwość utraty aktywności w środowisku organizmu, np. w obecności surowicy.
Ograniczenia: To badanie laboratoryjne (in vitro), a nie badanie kliniczne. Nie wykazano skuteczności ani bezpieczeństwa takiej terapii u ludzi. Wyniki nie oznaczają również, że suplementacja laktoferyną jest skuteczną metodą leczenia zakażeń bakteryjnych.
Najważniejsze: Ewolucja może dostarczać wskazówek do projektowania nowych substancji przeciwbakteryjnych. W dobie narastającej antybiotykooporności jest to obiecujący kierunek badań, wymagający dalszej weryfikacji.
Wniosek:
Zmiana zaledwie jednego aminokwasu może istotnie zwiększyć aktywność przeciwbakteryjną laktoferycyny, co stanowi potencjalny kierunek rozwoju nowych leków (to jeszcze nie gotowa terapia).

Źródło: https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3003932#pbio.3003932.ref066
