• Badanie kohortowe objęło 2157 osób bez otępienia na starcie, w wieku 60+ lat, obserwowanych do 15 lat.
• U nosicieli APOE4 najwyższe spożycie mięsa vs najniższe wiązało się z wolniejszym pogarszaniem funkcji poznawczych oraz z 55% niższym ryzykiem otępienia (sHR 0,45; 95% CI 0,21–0,95).
• U osób bez APOE4 takiego związku nie stwierdzono.
• Ważny detal: wyższy udział mięsa przetworzonego w całkowitym spożyciu mięsa wiązał się z wyższym ryzykiem otępienia niezależnie od genotypu.
• To może być argument za bardziej „precyzyjnym” podejściem do żywienia, ale jeszcze nie za zmianą zaleceń dla wszystkich.
Ograniczenia: to badanie obserwacyjne, dieta była oceniana z kwestionariuszy, a populacja była głównie północnoeuropejska – więc nie można mówić o związku przyczynowo-skutkowym ani łatwo uogólniać wyników.
Wniosek:
Wyższe spożycie mięsa wiązało się z lepszymi wynikami poznawczymi i niższym ryzykiem rozwoju otępienia, ale głównie u osób z genotypem APOE ε3/ε4 lub ε4/ε4.
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2846712