• Przegląd narracyjny objął dane z lat 2000–2026 dotyczące m.in. adipokin, cytokin zapalnych, HOMA-IR, lipidów, enzymów wątrobowych, miRNA, metabolitów mikrobioty i mikroelementów.
• Wyższe CRP, niższa adiponektyna i HOMA-IR ok. ≥2,3–2,5 wskazywały na większe ryzyko metaboliczne u osób z otyłością.
• Dieta śródziemnomorska wiązała się z korzystniejszym profilem zapalnym i lipidowym; dieta zachodnia – z mniej korzystnym profilem biomarkerów.
• Fenotyp „metabolicznie zdrowej otyłości” może być niestabilny: ok. 30–50% osób przechodzi do dysfunkcji metabolicznej w ciągu 5–10 lat.
• Take-home: sama masa ciała nie wystarcza. W praktyce liczy się też trajektoria markerów ryzyka.
Ograniczenia: przegląd narracyjny; nie jest to RCT ani metaanaliza, więc ostrożnie z wnioskami przyczynowymi.
Wnioski:
Biomarkery mogą pomóc lepiej ocenić ryzyko i dobrać bardziej precyzyjne postępowanie żywieniowe.
Wyższe CRP, niższa adiponektyna i HOMA-IR ok. ≥2,3–2,5 wskazywały na większe ryzyko metaboliczne u osób z otyłością.bfiałek
