• Badacze ocenili 229 osób po świeżym udarze lakunarnym lub łagodnym udarze nielakunarnym, z MRI na początku i po 1 roku.
• Zwężenie dużych tętnic nie wiązało się z udarem lakunarnym ani markerami choroby małych naczyń mózgowych.
• Dolichoektazja tętnicy podstawnej, czyli jej poszerzenie/wydłużenie/krętość, wiązała się z wyższym prawdopodobieństwem udaru lakunarnego: OR 4,67.
• Wiązała się też z większym obciążeniem chorobą małych naczyń, nowymi zawałami w MRI oraz większą progresją zmian istoty białej w ciągu roku.
• To wzmacnia hipotezę, że udar lakunarny i choroba małych naczyń nie są po prostu „mniejszą wersją” miażdżycy dużych tętnic. Mechanizm może być bardziej mikroangiopatyczny i nieatheromatyczny.
Ograniczenia: to dane obserwacyjne – pokazują związek, nie dowodzą bezpośredniej przyczynowości; potrzebne są dalsze badania i próby interwencji ukierunkowanych na chorobę małych naczyń.
Wniosek:
W udarze lakunarnym większe znaczenie może mieć nie zwężenie dużych tętnic przez blaszkę miażdżycową, ale ich nieprawidłowe poszerzenie i krętość, szczególnie w obrębie tętnicy podstawnej.
bfiałek
Źródło: https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.126.079493