• Objawy lęku stwierdzano u 37,4% chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna i u 32,1% chorych na WZJG, vs 17,5% w populacji ogólnej.
• Objawy depresyjne obserwowano u 21,9% w chorobie Leśniowskiego-Crohna i u 16,8% w WZJG, vs 9,4% w populacji ogólnej.
• U kobiet z NZJ częściej obserwowano zarówno objawy lęku, jak i depresji; u mężczyzn z chorobą Leśniowskiego-Crohna oba typy objawów, a u mężczyzn z WZJG głównie objawy lęku.
• Istotne zmęczenie wiązało się z większym prawdopodobieństwem tych objawów, a wyższe poczucie własnej skuteczności – z mniejszym.
• To badanie wspiera włączanie oceny zdrowia psychicznego już na etapie rozpoznania NZJ, a nie dopiero wtedy, gdy problem jest bardzo nasilony.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne; kwestionariusz HADS wypełniło 62,1% kohorty; HADS jest narzędziem przesiewowym, a nie podstawą rozpoznania klinicznego.
Wniosek:
U osób świeżo po rozpoznaniu nieswoistych zapaleń jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego) objawy zaburzeń lękowych i depresyjnych obserwowano wyraźnie częściej niż w populacji ogólnej.
Objawy zaburzeń lękowych stwierdzano u 37,4 proc. chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna i u 32,1 proc. chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego vs. 17,5 proc. w populacji ogólnej.
Objawy depresyjne obserwowano u 21,9 roc. w chorobie Leśniowskiego-Crohna i u 16,8 proc. we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego vs. 9,4 proc. w populacji ogólnej.
bfiałek
Źródło: https://academic.oup.com/ecco-jcc/article/20/3/jjag021/8519427