• Badanie objęło 60 osób, średni wiek ok. 22–24 lata, BMI ≥24. Porównano: jedzenie 7:00–13:00, jedzenie 12:00–18:00 i grupę kontrolną jedzącą bez ograniczeń czasowych.
• Po 8 tygodniach obie grupy TRE jadły mniej energii: ok. -554 kcal/d w grupie porannej i ok. -407 kcal/d w grupie późniejszej względem kontroli.
• W obu grupach TRE wzrosła różnorodność mikrobioty jelitowej. Zmieniał się też udział konkretnych bakterii, m.in. Faecalibacterium i Lactobacillus.
• Zmiany w mikrobiocie i metabolitach były powiązane z poprawą wybranych parametrów: obwodu talii i bioder, ciśnienia skurczowego oraz wskaźników związanych z insuliną.
• Praktycznie: TRE może być jedną z opcji dietetycznych u części osób z nadmierną masą ciała, ale nie jest „magicznym” rozwiązaniem. Kluczowe pozostaje to, czy dana strategia jest bezpieczna, realna do utrzymania i dopasowana do pacjenta.
Ograniczenia: mała próba, krótki czas obserwacji, młoda populacja, analiza 16S rRNA bez poziomu szczepów oraz istotna redukcja kalorii, która utrudnia oddzielenie efektu postu od efektu deficytu energetycznego.
Wniosek:
6-godzinne okno żywieniowe u pacjentów z otyłością wiązało się z pozytywnymi zmianami w mikrobiocie jelitowej, profilu metabolitów i parametrach kardiometabolicznych.
bfiałek
Źródło: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1002/oby.70207