• Analiza objęła 669 083 dorosłych z IBS w USA, dane z lat 2005–2023.
• Leki przeciwdepresyjne: HR 1,35; 95% CI 1,26–1,45. Śmiertelność: 1,6% vs 1,0%.
• Związek obserwowano w różnych podgrupach i klasach leków przeciwdepresyjnych.
• Leki rozkurczowe nie wiązały się z wyższą śmiertelnością: HR 0,95; 95% CI 0,89–1,00. • W IBS z biegunką wyższe ryzyko odnotowano też dla loperamidu i difenoksylatu; nie dla rifaksyminy, eluksadoliny i sekwestrantów kwasów żółciowych.
Ograniczenia: badanie retrospektywne, z danych EHR; możliwe duże czynniki zakłócające, np. ciężkość depresji, choroby współistniejące, wskazanie do leczenia i ogólny stan zdrowia.
Wniosek:
U dorosłych z zespołem jelita drażliwego stosowanie leków przeciwdepresyjnych i niektórych przeciwbiegunkowych (loperamid i difenoksylat) wiązało się z wyższym o ok. 35% ryzykiem zgonu (nie oznacza to automatycznie, że leki były przyczyną; nie jest to powód do samodzielnego odstawiania leków, a sygnał, że przy przewlekłym leczeniu IBS warto regularnie omawiać bilans korzyści i ryzyka z lekarzem).

