• Duże zdarzenie sercowo-naczyniowe: 10,9 vs 15,5 na 1000 osobolat; HR 0,70 (95% CI: 0,61–0,82), czyli ok. 30% niższe względne ryzyko.
• Zgon z dowolnej przyczyny, otępienie lub trwała niepełnosprawność: HR 0,94 (95% CI: 0,84–1,05) – bez istotnej statystycznie różnicy.
• Ciężkie zdarzenia niepożądane występowały równie często: 2,7% w obu grupach. Zdarzenia mięśniowo-szkieletowe, wątrobowo-żółciowe oraz związane z cukrzycą były jednak częstsze w grupie atorwastatyny.
• To istotny argument za skutecznością statyny w prewencji pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych także u wybranych osób ≥70 lat. Jednocześnie korzyść sercowo-naczyniowa nie przełożyła się w tym badaniu na dłuższe przeżycie bez otępienia lub trwałej niepełnosprawności.
Ograniczenia: wyniki dotyczą względnie zdrowych, samodzielnie mieszkających osób ≥70 lat bez choroby sercowo-naczyniowej, cukrzycy i otępienia oraz konkretnej interwencji – atorwastatyny 40 mg/dobę.
Wniosek:
Przyjmowanie atorwastatyny przez osoby w wieku ≥70 lat prowadziło do zmniejszenia względnego ryzyka wystąpienia poważnych incydentów sercowo-naczyniowych o ok. 30%.
