• Po posiłku UPF odpowiedź insulinowa była istotnie większa (p<0,001), mimo że całkowita odpowiedź glikemiczna nie różniła się między posiłkami (p=0,92).
• UPF wywoływał także większą poposiłkową odpowiedź energetyczną i słabszy wzrost utleniania węglowodanów – czyli inny sposób wykorzystania substratów energetycznych mimo podobnego składu odżywczego.
• W badaniu fMRI subiektywna wartość jedzenia nie różniła się między UPF i nie-UPF, ale różnił się sposób, w jaki wartość pokarmu była reprezentowana w aktywności mózgu, m.in. w prążkowiu.
• Różnice w metabolizmie węglowodanów były związane z różnicami odpowiedzi mózgu na bodźce pokarmowe. To wspiera hipotezę, że znaczenie może mieć nie tylko „ile” składników odżywczych zawiera produkt, ale również jego struktura i sposób przetworzenia.
Ograniczenia: mała próba, młodzi dorośli z prawidłowym BMI, jednorazowe posiłki ok. 300 kcal; część metaboliczną ukończyły 32 osoby. Badanie pokazuje ostre efekty fizjologiczne – nie dowodzi, że pojedynczy posiłek UPF prowadzi do otyłości, cukrzycy czy innych chorób.
Wniosek:
Stopień przetworzenia żywności może wpływać na odpowiedź metaboliczną i neuronalną niezależnie od samej liczby kalorii i zawartości makroskładników, prowadząc do wyższych stężeń insuliny oraz zmniejszonego utleniania węglowodanów.
