Nowe dane sugerują, że osiągnięcie celu urykemii, czyli stężenia kwasu moczowego we krwi, ma znaczenie kardiologiczne, nie tylko „reumatologiczne”.
Co zbadano?
-109 504 pacjentów z dną, nowo włączone leczenie obniżające kwas moczowy (ULT), obserwacja do 5 lat.
– Strategia: czy pacjent osiągnął SU <6 mg/dL (360 µmol/L) w 12 miesięcy od startu ULT („treat-to-target”) vs nie osiągnął.
– Metodologia: emulated target trial (próba „naśladowania” RCT w danych real-world).
Najważniejsze liczby:
– Osiągnięcie <6 mg/dL → niższe ryzyko MACE: HR 0,91 (czyli ok. 9% mniej zdarzeń) + ~1,0% wyższe 5-letnie przeżycie bez zdarzenia.
– Efekt silniejszy u pacjentów z wysokim i bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym.
– Jeszcze ciekawiej: SU <5 mg/dL (300 µmol/L) → HR 0,77 (ok. 23% mniej MACE) i ~2,6% różnicy w 5 latach.
– Bonus, który i tak znamy: mniej napadów dny w grupie „do celu”.
Jak to czytam klinicznie?
To nie jest RCT, więc nie udaje „dowodu przyczynowego”. Ale sygnał jest spójny, duża próba, sensowna metoda, kontrolne wyniki „ujemne” bez różnic. I najważniejsze: to wzmacnia prostą praktykę, którą wielu wciąż robi „na pół gwizdka” – titracja ULT i kontrola urykemii aż do celu, zamiast stałej dawki i świętego spokoju.
Wniosek:
U pacjentów z dną moczanową stężenie kwasu moczowego we krwi poniżej 6 mg/dl to nie kosmetyka w wynikach – to potencjalnie mniej zawałów mięśnia sercowego i udarów niedokrwiennych mózgu, a u chorych wysokiego ryzyka należy rozważyć dążenie do stężenia < 5mg/dl.
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/2844321