• Największy spadek różnorodności gatunkowej obserwowano po antybiotykach stosowanych <1 roku przed badaniem, ale istotne związki były widoczne także 1–4 lata i 4–8 lat wcześniej.
• Najsilniejsze związki dotyczyły klindamycyny, fluorochinolonów i flukloksacyliny.
• Po klindamycynie stosowanej <1 roku wcześniej wykrywano średnio o 47 gatunków mniej; po fluorochinolonach i flukloksacylinie odpowiednio o 20 i 21 gatunków mniej.
• Nawet pojedyncza kuracja 4–8 lat wcześniej wiązała się z niższą różnorodnością mikrobiomu, a dla tych 3 klas antybiotyków zmieniona była obfitość ok. 10–15% analizowanych gatunków.
• W praktyce to kolejny argument za racjonalnym stosowaniem antybiotyków: nie tylko z powodu antybiotykooporności, ale też możliwego długotrwałego śladu w mikrobiomie.
Ograniczenia: to badanie obserwacyjne, więc pokazuje związek, a nie dowód przyczynowy; rejestr nie obejmował antybiotyków podawanych w szpitalu ani dokładnych wskazań do leczenia, a możliwość uogólnienia wyników może być ograniczona do krajów o podobnych praktykach przepisywania jak Szwecja.
Wniosek:
Pojedynczy cykl antybiotykoterapii może mieć długotrwały wpływ na mikrobiom jelitowy, powodując zmiany utrzymujące się ponad 4 lata (trzy rodzaje antybiotyków wyróżniają się długoterminowym, destrukcyjnym wpływem: klindamycyna, flukloksacylina oraz fluorochinolony).
bfiałek
