• W badaniu NOVELTY analizowano pacjentów z astmą, POChP oraz astmą + POChP. Dla eozynofili uwzględniono 4319 osób, w tym 2138 z astmą.
• U chorych na astmę każde podwojenie liczby eozynofili wiązało się z 9% wyższą częstością zaostrzeń: IRR 1,09; p=0,033. To związek statystyczny, nie dowód przyczynowości.
• FeNO nie przewidywało ogólnego ryzyka zaostrzeń w astmie, ale wyższe FeNO wiązało się z większym prawdopodobieństwem zaostrzeń leczonych wyłącznie doustnymi glikokortykosteroidami oraz mniejszym prawdopodobieństwem zaostrzeń leczonych wyłącznie antybiotykiem.
• Praktycznie: biomarkery typu 2 zapalenia mogą pomóc lepiej fenotypować pacjenta, oceniać ryzyko i dobierać leczenie – ale zawsze razem z objawami, historią zaostrzeń, spirometrią i oceną lekarza.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne; rozpoznania ustalali lekarze bez jednolitych kryteriów; lekarze znali wyniki biomarkerów; część danych o zaostrzeniach mogła być obciążona błędem pamięci; badanie finansowała AstraZeneca.
Wniosek:
U osób z astmą wyższa liczba eozynofilii na starcie wiązała się z wyższym ryzykiem wystąpienia zaostrzeń w ciągu 1 roku.
bfiałek
Źródło: https://thorax.bmj.com/content/early/2026/04/21/thorax-2025-223646