• Przeanalizowano dane 137 488 dorosłych; w analizie podłużnej uwzględniono 40 026 osób z co najmniej dwoma pomiarami funkcji tarczycy.
• U osób młodszych stabilne TSH było częste: ok. 71–73% w grupach 18–39 i 40–64 lata. Po 65. roku życia stabilność wyraźnie spadała: 41,1% w wieku 65–79 lat i 34,7% po 80. roku życia.
• Każdy wzorzec zmiany funkcji tarczycy – wzrost lub spadek TSH i FT4, razem albo w przeciwnych kierunkach – wiązał się z wyższym ryzykiem zgonu z dowolnej przyczyny vs stabilna funkcja tarczycy.
• Skala związku była istotna: skorygowane HR wynosiły 1,80–2,45. To jednak nadal związek obserwacyjny, nie dowód przyczynowości.
• Praktycznie: u części osób, zwłaszcza starszych, ważniejsza może być trajektoria wyników niż jednorazowe „mieści się / nie mieści się w normie”.
Ograniczenia: brak pomiarów T3, ograniczone dane o jodzie w moczu, wykluczenie osób leczonych lewotyroksyną, przewaga danych z Europy i USA.
Wniosek:
U osób młodszych stabilne TSH było częste: ok. 71–73% w grupach 18–39 i 40–64 lata. Po 65. roku życia stabilność wyraźnie spadała: 41,1% w wieku 65–79 lat i 34,7% po 80. roku życia.
Każdy wzorzec zmiany funkcji tarczycy – wzrost lub spadek TSH i FT4, razem albo w przeciwnych kierunkach – wiązał się z wyższym ryzykiem zgonu z dowolnej przyczyny vs stabilna funkcja tarczycy.
bfiałek
Źródło: https://www.thelancet.com/journals/landia/article/PIIS2213-8587(26)00009-4/abstract