• Co zrobiono: analiza kohortowa z Copenhagen General Population Study; 94 398 dorosłych bez leczenia hipolipemizującego na starcie, mediana obserwacji 13,2 roku.
• Co wyszło: odnotowano 2462 pierwsze zawały serca i 5723 pierwsze zdarzenia ASCVD.
• Każdy wzrost non-HDL-C o 1 SD wiązał się z wyższym ryzykiem ASCVD: aHR 1,16; dla ApoB: aHR 1,14.
• Gdy oba markery były powyżej mediany, ryzyko było najwyższe: ASCVD aHR 1,36, zawał serca aHR 1,69.
• Praktycznie: non-HDL-C mówi o „ładunku cholesterolu” w cząstkach aterogennych, ApoB – o liczbie tych cząstek. Razem mogą dawać pełniejszy obraz ryzyka.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne, głównie biała populacja duńska, brak oceny zmian markerów w czasie – związek, nie dowód przyczynowości.
Wniosek:
Non-HDL-C i ApoB mogą uzupełniać ocenę ryzyka rozwoju choroby układu krążenia o podłożu miażdżycowym – najwyższe ryzyko miały osoby z podwyższonymi oboma markerami.
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jamacardiology/article-abstract/2849115