• 4 tygodnie po zakończeniu leczenia: objętość tłuszczu trzewnego zmniejszyła się średnio o 12,0% w grupie CBL-514, natomiast w grupie placebo wzrosła o 5,7% (p = 0,0002).
• 8–12 tygodni po zakończeniu leczenia: redukcja utrzymywała się na poziomie 10,5%, podczas gdy w grupie placebo odnotowano wzrost o 11,8% (p = 0,0019).
• W późniejszym pomiarze oznaczało to średnio 63 ml mniej tłuszczu trzewnego w grupie leczonej i 78 ml więcej w grupie placebo. Różnica między grupami wyniosła około 141 ml.
• Tłuszcz trzewny, otaczający narządy wewnętrzne, jest istotny metabolicznie. Jego nadmiar wiąże się m.in. z insulinoopornością, cukrzycą typu 2 oraz zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.
• Nie udowodniono jednak, że stosowanie CBL-514 zmniejsza ryzyko cukrzycy, zawału serca czy udaru mózgu. Nie wykazano również trwałości uzyskanych efektów w obserwacji długoterminowej.
Ograniczenia: niewielka analiza podgrupy, krótki okres obserwacji, brak pełnej recenzowanej publikacji wyników dotyczących tłuszczu trzewnego oraz powiązania finansowe części autorów z producentem leku. Nie znamy także długoterminowego profilu bezpieczeństwa.
Wniosek:
CBL-514 istotnie zmniejszał objętość tłuszczu trzewnego w porównaniu z placebo (nie wiadomo jednak, czy przekłada się to na długoterminowe korzyści zdrowotne; to wynik II fazy badań klinicznych).
Źródło: EASD Annual Meeting, 2026, Ling i wsp. (doniesienie konferencyjne, bez DOI).
