• Badanie objęło 215 695 osób z UK Biobank, bez choroby wieńcowej na starcie, obserwowanych przez 12 lat; w tym czasie CAD rozwinęło 7146 uczestników.
• Każdy z 4 markerów był niezależnie związany z wyższym ryzykiem CAD: HR 1,79 dla CAD PRS, 1,60 dla LDL-C, 1,64 dla hsCRP i 1,20 dla Lp(a).
• Osoby z podwyższeniem wszystkich 4 markerów miały 4,65 razy wyższe ryzyko CAD niż osoby bez podwyższeń.
• Model 4-markerowy osiągnął lepszą zdolność predykcyjną niż pooled cohort equations (C-statistic 0,753 vs 0,740) i najlepiej działał u młodszych osób; poprawa klasyfikacji ryzyka wyniosła 32,0% w ciągłym NRI.
• Praktycznie: ryzyko można interpretować jako sumę obciążenia genetycznego, lipidowego i zapalnego. To może pomóc wcześniej wyłapać część osób, które nie wpadają do grupy podwyższonego ryzyka w klasycznych kalkulatorach.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne; biomarkery oceniano jednorazowo na początku; wyniki pokazują związek i wartość prognostyczną, a nie dowodzą, że sam taki panel zmienia rokowanie.
Wnioski:
Jednorazowy pomiar 4 markerów w wieku 40–69 lat – wielogenowego wskaźnika ryzyka choroby wieńcowej (CAD PRS), cholesterolu frakcji LDL (LDL-C), lipoproteiny(a) [Lp(a)] i białka C-reaktywnego o wysokiej czułości (hsCRP) – może poprawić przewidywanie przyszłej choroby wieńcowej ponad klasyczne kalkulatory ryzyka.
Osoby z podwyższonym stężeniem wszystkich 4 markerów miały ponad 4,5-krotnie wyższe ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej niż osoby bez podwyższonego stężenia.
bfiałek
Źródło: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0735109726003281