• W badaniu fazy 3 SynAIRgy oceniono AD109, czyli połączenie aroksybutyniny 2,5 mg i atomoksetyny 75 mg, u 646 dorosłych z łagodnym–ciężkim OSA, którzy nie tolerowali lub odmówili PAP.
• Po 26 tygodniach AHI spadł bardziej w grupie AD109 niż placebo: różnica wyniosła −4,0 epizodu/godz. W modelu oznaczało to redukcję AHI o 44,1% vs 17,6%.
• Poprawiły się też wskaźniki utlenowania: ODI i hypoxic burden. Nie było jednak istotnej statystycznie poprawy zmęczenia w PROMIS-Fatigue.
• Problem: tolerancja. Leczenie przerwało z powodu działań niepożądanych 21,2% osób na AD109 vs 3,1% na placebo. Najczęstsze objawy: suchość w ustach, bezsenność, nudności, trudności w oddawaniu moczu.
• Praktycznie: to nie jest „tabletka zamiast CPAP dla każdego”. To badana opcja dla wybranej grupy pacjentów, potencjalnie ważna, ale wymagająca dalszej oceny skuteczności, tolerancji i miejsca w terapii.
Ograniczenia: badanie trwało 26 tygodni, dotyczyło osób nietolerujących/odmawiających PAP; część punktów końcowych objawowych nie osiągnęła istotności, a odsetek przerwań terapii był wysoki.
Wniosek:
Ok. 936 milionów ludzi na świecie ma obturacyjny bezdech senny, a aż ok. 80% nie zdaje sobie z tego sprawy. W III fazie badań klinicznych doustny AD109, czyli połączenie aroksybutyniny 2,5 mg i atomoksetyny 75 mg, poprawiał obiektywne parametry obturacyjnego bezdechu sennego redukując 2,5-krotnie AHI (liczba bezdechów i spłyceń oddechu na godzinę snu) względem placebo, ale kosztem częstszych działań niepożądanych i przerwań terapii.
bfiałek
Źródło: https://academic.oup.com/ajrccm/advance-article/doi/10.1093/ajrccm/aamag215/8680221