• Badanie: 500 osób z przerzutowym rakiem trzustki po wcześniejszym leczeniu; 91,8% miało mutacje RAS G12.
• Mediana przeżycia całkowitego w populacji RAS G12: 13,2 mies. vs 6,6 mies. dla chemioterapii; HR 0,40; p<0,001.
• W całej populacji wynik był bardzo podobny: 13,2 mies. vs 6,7 mies.; HR 0,40.
• Mediana czasu wolnego od progresji: 7,3 mies. vs 3,5 mies. w RAS G12 oraz 7,2 mies. vs 3,6 mies. w całej populacji.
• Działania niepożądane ≥3. stopnia: 61,8% vs 69,6%; przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych: 1,2% vs 11,2%.
Ograniczenia: badanie było otwarte, finansowane przez producenta, a dostępność leku i jego miejsce w sekwencji leczenia będą zależeć od decyzji rejestracyjnych oraz refundacyjnych.
Wniosek:
Doustny inhibitor RAS(ON) – daraxonrasib – ponad 2-krotnie wydłużył przeżycie całkowite u pacjentów z rakiem trzustki w porównaniu do standardowej chemioterapii i jednocześnie wiązał się z ok. 60% niższym względnym ryzykiem zgonu w czasie obserwacji.
bfiałek
