• 117 025 kobiet, średnio 14,5 roku obserwacji, 5 459 dużych zdarzeń CVD.
• ≥2 h/tydz. treningu oporowego wiązało się z 20% niższym ryzykiem dużych zdarzeń CVD vs brak takiego treningu: HR 0,80; 95% CI 0,69–0,92.
• Związek był wyraźniejszy dla zawału serca: HR 0,56; 95% CI 0,41–0,76, ale nie był widoczny dla udaru: HR 0,99; 95% CI 0,80–1,23.
• Najkorzystniejszy profil miały kobiety łączące: aktywność tlenową zgodną z zaleceniami, ≥1 h/tydz. treningu oporowego i <2 h/d oglądania TV: HR 0,60.
• Ważna była też regularność – utrzymywanie treningu oporowego przez ≥75% obserwacji wiązało się z silniejszą odwrotną zależnością.
Ograniczenia: to badanie obserwacyjne, więc pokazuje związek, a nie dowód przyczynowości; aktywność była raportowana samodzielnie.
Wniosek:
Trening oporowy był związany z niższym ryzykiem rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego u kobiet, szczególnie zawału mięśnia sercowego, najmocniej, gdy szedł w parze z treningiem aerobowym i mniejszą ilością siedzenia.
bfiałek
