• W analizie elektronicznej dokumentacji medycznej: >24 tys. osób z chorobą Alzheimera i pokrewnymi otępieniami oraz prawie 42 tys. osób z MCI.
• Około 8% osób w obu grupach stosowało glukozaminę.
• U osób z MCI stosowanie glukozaminy wiązało się z 25% wyższym prawdopodobieństwem progresji do otępienia w ciągu 5 lat.
• U osób z rozpoznanym otępieniem jej stosowanie wiązało się z 25% wyższym ryzykiem zgonu w obserwacji 10-letniej.
• Mechanistycznie badacze wskazują na nadmierną glikozylację białek – „doczepianie” struktur cukrowych – która w tkance mózgowej i modelach mysich była powiązana z nasileniem patologii Alzheimera.
Ograniczenia: dane kliniczne są obserwacyjne, więc nie można powiedzieć, że glukozamina powoduje szybszą progresję choroby; możliwe są czynniki zakłócające.
Wnioski:
U osób z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi stosowanie glukozaminy wiązało się z 25% wyższym prawdopodobieństwem progresji do otępienia w ciągu 5 lat, a u osób z rozpoznanym otępieniem jej stosowanie wiązało się z 25% wyższym ryzykiem zgonu w obserwacji 10-letniej (dane kliniczne, ale nie jest to jeszcze pewien dowód na przyczynowość).
bfiałek
