Precyzyjna cząsteczka w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

• Co zrobiono? Randomizowane, podwójnie zaślepione badanie fazy 3 porównało dwie dawki dożylnego tulisokibartu z placebo w indukcji leczenia. 

• Co wyszło? Badanie osiągnęło główny punkt końcowy: remisję kliniczną wg Modified Mayo Score w 12. tygodniu. 

• Osiągnięto też kluczowe punkty drugorzędowe: poprawę endoskopową, odpowiedź kliniczną oraz poprawę histologiczno-endoskopową błony śluzowej. 

• Według komunikatu nie zidentyfikowano nowych sygnałów bezpieczeństwa. 

• Co to zmienia? To ważny sygnał dla klasy anty-TL1A, ale jeszcze nie zmiana praktyki klinicznej. Czekamy na pełne dane: odsetki remisji, różnicę vs placebo, profil bezpieczeństwa i wyniki leczenia podtrzymującego. 

Ograniczenia: to komunikat prasowy z wynikami topline, bez pełnej publikacji i bez szczegółowych danych liczbowych.

Wnioski:

Pojawia się kolejny potencjalny mechanizm leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego – celowanie w TL1A, czyli szlak związany z zapaleniem i włóknieniem.

W III fazie badań klinicznych, Tulisokibart, przeciwciało anty-TL1A, uzyskał pozytywne wyniki: remisję kliniczną wg Modified Mayo Score w 12. Tygodniu, poprawę endoskopową, odpowiedź kliniczną oraz poprawę histologiczno-endoskopową błony śluzowej jelita grubego.

Źródło: https://www.msd.com/news/msds-tulisokibart-met-primary-and-key-secondary-endpoints-in-the-phase-3-atlas-uc-induction-only-study-in-patients-with-moderately-to-severely-active-ulcerative-colitis-uc/

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *