• Sukces kliniczny: 74% vs 73% – temocylina vs karbapenemy. Różnica: 0,3 pkt proc.; spełniono kryterium non-inferiority przy marginesie 10%.
• Wyleczenie kliniczne: 80% vs 82%.
• Śmiertelność do 28. dnia: 2% vs 4% – bez podstaw do wnioskowania o przewadze któregoś leczenia na podstawie tego drugorzędowego punktu końcowego.
• Ciężkie działania niepożądane: 19% vs 24%.
Najważniejsze praktycznie? Temocylina może być skuteczną alternatywą dla karbapenemów w dobrze dobranej populacji i po potwierdzeniu wrażliwości drobnoustroju. To istotne z punktu widzenia antybiotykoterapii celowanej i ograniczania niepotrzebnej ekspozycji na karbapenemy.
Ograniczenia: badanie otwarte, przeprowadzone wyłącznie w Hiszpanii; obejmowało wyselekcjonowanych pacjentów z izolatami wrażliwymi na oba porównywane leczenia, więc wyników nie należy automatycznie przenosić na wszystkie zakażenia Enterobacterales opornych na cefalosporyny III generacji.
Wniosek:
Temocylina okazała się nie gorsza od karbapenemów (grupa antybiotyków) w celowanym leczeniu zakażeń krwi wywołanych przez Enterobacterales, dzięki czemu może być opcją oszczędzającą te antybiotyki.
Źródło: https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2826%2900760-9/abstract