• Każde dodatkowe 48 g/d suchej masy pełnych ziaren (~90 g produktu, ok. 3 porcje) wiązało się średnio z: LDL-C −0,07 mmol/l, TG −0,04 mmol/l, glikemią na czczo −0,03 mmol/l i ciśnieniem skurczowym −0,82 mmHg.
• Masa ciała spadała średnio o 0,20 kg, a obwód talii o 0,22 cm na każde +48 g/d. Efekty były więc statystycznie uchwytne, ale dla wielu parametrów klinicznie niewielkie.
• W analizach nieliniowych największe redukcje LDL-C i triglicerydów obserwowano w okolicy 80 g/d, a ciśnienia skurczowego i CRP – około 60–80 g/d.
• Ważny kontekst: mediana obserwacji wynosiła tylko około 8 tygodni, dane dla bardzo wysokiego spożycia były skąpe, a pewność dowodów zależała od ocenianego punktu końcowego. Zakres 60–100 g/d należy więc traktować jako wynik analizy, a nie uniwersalną „dawkę” dla każdego.
Pełne ziarna nie są lekiem. Ale wyniki RCT wspierają ich rolę jako elementu wzorca żywieniowego sprzyjającego zdrowiu kardiometabolicznemu – szczególnie gdy zastępują produkty z oczyszczonego ziarna.
Wniosek:
Większe spożycie produktów pełnoziarnistych wiązało się z poprawą kilku czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (stężenie cholesterolu LDL, triglicerydów, glukozy na czczo oraz skurczowe ciśnienie tętnicze); największe efekty dla większości parametrów obserwowano przy ok. 60-100 gramów na dobę suchej masy.
Źródło: https://academic.oup.com/eurheartj/advance-article/doi/10.1093/eurheartj/ehag519/8787855