• W kohorcie 6064 pacjentów rak trzustki rozwinął się u 38 osób, czyli u 0,6%.
• Zapadalność wyniosła 1,89/1000 osobolat – ok. 14 razy więcej niż w populacji ogólnej, gdzie raportowano 0,14/1000 osobolat.
• U 68% rak powstał w miejscu torbieli, ale u 32% – w innej części trzustki. To ważne: problemem może być nie tylko sama torbiel, ale też „ryzykowna” trzustka jako narząd.
• 26% rozpoznań pojawiło się po ponad 5 latach od wykrycia zmiany. To podważa proste myślenie: „po kilku latach spokoju temat zamknięty”.
• Wyższe ryzyko wiązało się m.in. z większym rozmiarem torbieli, poszerzeniem przewodu trzustkowego i starszym wiekiem. Sam rozmiar torbieli może nie wystarczać do dobrej stratyfikacji ryzyka.
Ograniczenia: badanie retrospektywne, jeden system opieki zdrowotnej, większość pacjentów była rasy białej, a wiele zmian klasyfikowano na podstawie obrazowania, bez potwierdzenia histopatologicznego.
Wniosek:
Osoby z niskiego ryzyka zmianami torbielowatymi trzustki notują aż 14-krotnie wyższe ryzyko rozwoju raka trzustki w porównaniu do populacji bez torbieli.
bfiałek
Źródło: https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2849164